de vissers en de vrouwen van het strand

vrouwen in lompen ruimen de kwallen op

en de vissers halen de vangst binnen en hebben het een en ander te bespreken.

De mannen van de visserij

Perspectief, De harde ogen van vissers keken ons argwanend aan toen we met de sociaal werkster op huisbezoek gingen in het dorp. Wat kwamen ze doen? Geharde mannen die hun kost moeten verdienen met het vangen van vis in gammele bootjes. Op het strand zagen we ze gezamenlijk visnetten uit de zee trekken. Het leek een toeristische attractie. Dat was het zeker niet. De spanning was groot: wat zat er deze middag in de netten? Maar het was vooral een vreugdevolle gebeurtenis. Men liep met de netten in de handen achter elkaar achterwaarts en als men niet verder kon, liet men de netten los, om vervolgens vooraan aan te sluiten en opnieuw aan de netten te trekken. Zo haalden tientallen opgewekte vissers de vangst van die dag op het strand binnen. Onopvallende strandtaferelen verschenen ook op ons netvlies. We zagen drie vrouwen in lompen gekleed de in massa aangespoelde kwallen verzamelen. Met de hand werden de kwallen in zakken gestopt, om ze vervolgens, waarschijnlijk, strand opwaarts, weg te gooien. Althans dat hoop ik. Maar dat heb ik niet kunnen zien. De vrouwen maakten indruk op me omdat ze er erg grauw uitzagen, maar vooral om wat ze deden en hoe ze het deden. Ze keken alleen maar neerwaarts, hun ogen waren naar beneden gericht, hol emotieloos. Mannen stonden er omheen en keken er naar. Het is de normaalste zaak in de wereld hier in Kerala. Waarschijnlijk krijgen de vrouwen hiervoor wat Rupias. Ik mag het hopen. De netten zaten vol met vis, maar of het een goede vangst was dat weet ik niet. In Trivandrum zagen we de vis op de markt liggen. Gewoon in manden, zonder koeling gepresenteerd in de kleurrijke stands met op korte afstand loerende kraaien. De verkoopster zat er naast op de tafel, ze had rode tanden in haar mond, de rij tanden was niet kompleet. Ze reageerde opgewekt toen ik mijn camera op haar richtte. Ze poseerde op haar mooist, maar met haar mond dicht. Mooi voor de foto, dacht ze waarschijnlijk. Ik had liever ook de onregelmatige rij roodgehavende tanden vastgelegd. De vismarkt stonk. Ondanks mijn liefde voor gebakken vis heb ik heb er geen vis gekocht. Wat de groep mannen als opbrengst heeft geboekt is mij niet bekend. Wel is bekend dat ze hun grote gezinnen er slecht van kunnen onderhouden. En zeker niet kunnen onderhouden als de vangst te vaak feestelijk gevierd wordt met bier en spannende kaartspelen met medevissers. Het bier dat wordt verkocht heet ”Kingfisher”, een naam die helemaal is toegespitst op de goede vangst van deze vissers; een naam die uitnodigt om de vangst van de dag te gaan vieren. Ik had liever een andere naam gezien voor dit zware biertje. ’s Avonds genoten wij er ook van als we gingen eten. We genoten ervan omdat we het voor ons gevoel stiekem dronken. Het werd ingeschonken in een mok waaruit als we thuis zijn melk drinken. De fles werd vervolgens discreet onder de tafel geplaatst. De muren van het restaurant adverteerde met grote schreeuwende letters ”Kingfisher”. Ik genoot ervan omdat het goed smaakte na een dag vol van nieuwe indrukken. We dronken niet veel, dat paste dan toch weer niet. Alternatief werk voor de vissers lijkt er te zijn door de komst van het toerisme in het buurdorp. Een reële optie is het echter niet, aangezien de meeste vissers analfabeet zijn en eigenlijk nooit iets anders hebben gedaan en kunnen doen dan vissen. De extra arbeidsplaatsen in de winkeltjes voor de toeristen worden ingevuld door geschoolde mensen uit verre andere plaatsen in India. Dan Riksja rijden levert goed op, echter de benzineprijs ligt maar net iets onder de prijs die wij in Europa betalen. De kostprijs van het rijden is dus hoog, of te wel men moet heel wat ritjes rijden om de kosten te dekken. De concurrentie is groot door de laagdrempeligheid van die markt. Deze groeit echter door de komst van toeristen. Multinationalvissers uit grote westerse landen vissen in dezelfde vijver. Op efficiënte wijze worden terplekke grote vangsten binnengehaald die bestemd zijn voor consumptie, ver weg van het dorpje. De vissers uit Vizhinjam kunnen niet concurreren, ondanks hun gezamenlijke inzet op het strand. Ze vangen eigenlijk wat er over is gebleven aan vis in die grote woelige vijver. Ik vraag me af of men erbij gebaad is als plannen van hun overheid worden doorgezet. Het is de bedoeling om een grote overslaghaven te bouwen op de plek van of in de buurt van Vizhinjam. De ligging van het dorpje en de zee is erg gunstig. Ze hebben echter te maken met een weinig bemoederende overheid. Projectontwikkelaars liggen op de loer. Zij zien het wel zitten om hotels te planten op deze palmboomrijke paradijselijke tropische locatie. De prijs van de grond stijgt explosief. De grond moet wel worden gedeeld met heel veel vissers en hun gezinnen. Het is verstandig, als je in bezit bent van een lapje grond het nu niet te verkopen. Dat vinden de buurmannen van de grond van de nieuwbouw SISP ook. Hopelijk kunnen zij SISP zien, zoals wij het zien en besluiten ze de grond te verkopen op basis van humanitaire gronden. De kinderen op het centrum hebben ruimte nodig om te spelen en bewegen. Ruimte om zich te ontwikkelen. De docenten van SISP, op hun beurt, hebben de ruimte nodig om hun lessen te geven en de kwaliteit van de lessen te vergroten. Ook kan met meer ruimte aan meer kinderen worden lesgegeven. Dan kunnen meer kinderen doorstromen naar de reguliere scholen. De kinderen zijn hun toekomst en zullen zich moeten ontwikkelen om hun ouders later te kunnen verzorgen. De kinderen zullen zich moeten opgeleid voor een ander beroep dan visser. Die job zet, zoals de kaarten nu zijn verdeeld, in de toekomst weinig zoden aan de dijk. De toekomst ligt voor veel laaggeschoolde mannen in het Midden-oosten. Honderdduizenden Indiërs vliegen de plas over, voor de betere laagbetaalde baan. ”Booming India” is een brug te ver voor deze mensen.

1 superfoto van Mieke

Groet,

Frank

Link naar meer foto's

Hallo, Voor degene die er niet genoeg van kunnen krijgen, waaronder ik ;-), heb ik nog een aantal foto's geplaatst op picasa. Kijk o.a. op: http://picasaweb.google.com/miekekeijzers/20Oktober2007FilmMakenEnNaarDeGroteStadTrivandrumEnSAvondsDansvoorstellingJongeren http://picasaweb.google.com/miekekeijzers/21Oktober2007DagjeWegMetHenk http://picasaweb.google.com/miekekeijzers/22Oktober2007DagOpPadMetEenSocialWorkerVanSISP http://picasaweb.google.com/miekekeijzers/23Oktober2007MeewerkenMetDeTasjeVanKrantenEnCocosnootproducten en http://picasaweb.google.com/miekekeijzers/24Oktober2007AfscheidNemenInVormVanEenFeestmiddagDeHollanddag en http://picasaweb.google.com/miekekeijzers/25Oktober2007VanTrivandrumViaDohaEnLondonNaarHuis Bedankt voor alle steun en lieve berichten! En voor de laatste keer, veel kijk plezier. Groetjes, Mieke

Back to the future (zoals Rowena zei)

Hallo lieve mensen, Back to the future, door het tijdsverschil en doordat India jaren achterloopt op Nederland. Van ontzettend veel omgevingsgeluid naar totale stilte. In India leeft men veel op straat en is geen moment te vinden dat er geen geluiden zijn als claxoneren, praten, auto's, bussen, riksia's, (kinder-)stemmen, lach, huilen.... Van het ene uiterste in het andere uiterste. Dit alleen is al een groot verschil in culturen van India en Nederland. Maar Guus Meeuwis, Moby, Mika en de filmpjes op mijn fototoetsel vangen de stilte goed op ;-) Ik heb zojuist alle foto's (dus ook van de medereizigers) op m'n gemakje bekeken. Sommige beelden zijn op mijn netvlies gebrand, denk hierbij aan de vrouw die geslagen werd, de huilende vrouw van 80, de lach van de kinderen waarbij je weet dat er achter de lach veel verdriet zit, daarvoor heb ik geen foto's nodig om de beelden terug te zien/beleven. Andere beelden zijn alweer vervaagd, de foto's zijn daarom een prachtige tastbare herinnering. Nu ik de foto's zie voel ik de sfeer weer, sfeer van verdriet en geluk. Voorheen gaf ik in de groep aan dat ik de beelden en ervaringen goed kon relativeren. Nu ik thuis ben voel ik dat de klap binnen begint te komen. Ik heb nu tijd om alles nog eens rustig de revue te laten passeren, tijd voor mezelf. Zo nu en dan rolt er een traan over m'n wang bij een foto, zoals bij de foto van de alleenstaande dakloze moeder van twee kinderen die zo nu en dan bij de buren mag verblijven en eten. Zie de foto Ik heb intussen de televisie ook nog even aangezet, zo'n rot tel sel programma over producten voor een mooie lijn. Ik had al een hekel aan zo'n programma en nu helemaal. In India moeten mensen kei hard werken en zijn ze blij als ze een keer kunnen eten, hier maakt men zich druk om de kilo's eraf te krijgen... Ik heb tijdens de reis geen enkele keer het gevoel gehad dat ik te weinig ruimte had. Ik voelde me heel prettig in de groep, er was ruimte voor een goed gesprek en voor een lach. Ik wil alle India-gangers enorm bedanken voor de succesvolle en productieve dagen in India!!! Ik heb van allen veel geleerd en gezien. Ik ben bijzonder trots op de jongeren, ze hebben echt meegedaan met de jongeren daar en een grote bijdrage geleverd in de groepssfeer. Rowena is een hele sterke meid met veel kracht en moed! Ricardo is een jongen die zich steeds meer openstelde en uitte. Rowena en Ricardo hebben veel zelfkennis en mogen zeker trots zijn op zichzelf en dit aan de omgeving kenbaar maken! Lilia wens ik nog een hele fijne en mooie reis toe!!! Houdt me op de hoogte hé, Lilia! Over een paar dagen kan ik Ralph weer ik mijn armen nemen en hem volopig niet meer los laten. Eerst hoop ik dat hij nog een heerlijke vakantie op Tenerife heeft, mucho cervesa, soleil ;-) Allen bedankt voor jullie steun en lieve berichten! Dit heeft me nog sterker gemaakt en ik heb hierdoor veel liefde gekregen. Op z'n Indisch ookwel Nanni (dank je wel!) Veel liefs, Mieke ps. De rugzak is terecht en is vanochtend op Schiphol aangekomen vanuit London. De tas zal morgen thuis bezorgt worden...

Hartelijk dank!

Het zit er op!

We zijn behouden teruggekeerd. Dat wil zeggen zonder Lilia die nog vier weken een trektocht door India maakt, waarbij we haar nog veel plezier en een behouden thuiskomst toewensen.

Vervelend is dat de bagage van Mieke vannacht op Schiphol niet aanwezig was. Hopelijk krijgt ze vandaag het verlossende telefoontje.

Ik bedank iedereen van het reisgezelschap voor de geweldige inzet en de omgang en het respect naar elkaar. Er is een prestatie neergezet waar we trots op kunnen zijn. Speciaal wil ik alle thuisblijvers hartelijk bedanken voor hun support middels mailtjes, telefoontjes, reacties op de weblog, de gesprekken en het warme welkom op Schiphol. Het heeft erg geholpen.

Nu de Nederlandse realiteit zich aandient, klopt het niet dat HET erop zit. Want het filmmateriaal dient gemonteerd te worden; er ligt een uitnodiging om met een Indisch krotje op de Kerst Creatief beurs van 8 tot en met 12 november te staan t.b.v. SISP. Enz. enz.

Dus blijf ons volgen en sluit je eventueel aan bij de woorden van Paul van Gelder:

"Geen druppel op de gloeiende plaat, maar een stroom van zorg en vertrouwen"

Ton

De laatste dag!!!

Vandaag de laatste dag van ons werkbezoek aan SISP. Vanochtend vergaderd met het SISP bestuur over hun mogelijkheden en de zorgen van elke dag. Hoe moet dat nu met die schoolbus? De schoolbus drukt steeds zwaarder op de exploitatie, omdat deze steeds meer mankementen begint te vertonen. En de bus is van levensbelang voor SISP. Het werk van SISP is minstens voor 50% afhankelijk van zo'n bus. Kinderen worden er mee opgehaald in de dorpen in de omgeving om naar school te komen en weer thuis te brengen. De bus wordt gebruikt voor de grote boodschappen. De bus wordt gebruikt voor zieken naar het ziekenhuis te brengen wanneer het niet anders kan. De bus wordt gebruikt om gasten naar het vliegveld te brengen enz. De prijs van zo'n bus: schrik niet! Voor 6.000 a 7.000 euro kan men een goede tweedehands bus kopen die jaren minder zwaar drukt op de exploitatie. En dan die grond naast de nieuwbouw. De nieuwe school wordt prachtig. Een knap staatlje van ontwikkelingshulp vanuit veel landen mogelijk gemaakt. Het enige nadeel is dat de speelruimte rond de school erg beperkt wordt in verhouding tot de huidige situatie. En wat blijkt... er ligt naast het terrein nog een aantal meters braak terrein. Daar is met de buren over te onderhandelen. Het SISP bestuur Nederland wil zich daar mede voor gaan inzetten om dat mogelijk te maken. Wat goed nieuws. Een speciaal project voor de social werksters. Deze gaan thans lopend of met riksja op huisbezoek. Vaak betekent dat één gezin op een dagdeel. Nu gaan 6 social werksters het scooterrijbewijs halen, zodat het mogelijk gaat worden dat ze met de scooter op huisbezoek kunnen gaan en dus meer gezinnen in minder tijd kunnen bezoeken. Waar kennen we dit allemaal van? En dan afscheid nemen. Feest vieren met niks! Bekertje water, ballonnen en een bal en krukkendans. (zie ook foto's op de website) Wat een plezier kunnen kinderen hier in armoede hebben, wat wij ons niet voor kunnen stellen. Oosterpoort heeft mede deze groepsreis mogelijk gemaakt. Een initiatief dat veel betekent voor de mensen hier, maar mede voor alle deelnemers, zowel jongeren als medewerkers. Oosterpoort, bedankt !!!

Het eind in zicht

De een na laatste dag hebben we besteed aan het meedraaien in de coconoten atelier van de jongeren en de papier atelier van de vrouwen. In de coconoten ateleier leren jongeren de beginselen van een vakgerichte kennis. Omgaan met gereedschap en met electronica. In de papieren atelier worden dagelijks door minimaal 8 vrouwen tasjes van oude kranten gemaakt in allerlei vormen en maten. De tasjes worden vooral afgezet bij de winkels. Door deze twee ateliers wordt steeds meer eigen inkomsten binnengehaald, maar natuurlijk lang niet genoeg voor al hetgeen het SISP centrum kost. Morgen de laatste dag. Een HOLLANDDAG. We beginnen met vergaderen, typisch nederlands, en daarna feest. Vanuit een klam, toeterend en aardig Vizihinjam groet ik je, Ton

Wisselende dag

We hebben vandaag heel wat te verwerken gekregen. In groepjes van 2 zijn we met de social workers de krottenwijk/dorp ingegaan en kregen wat mensen in grote nood te zien. GROTE NOOD lees maar, want het zijn verdomd schrijnende situaties hier in het zuiden van dit grote land. krotjes van palmbladeren tussen de huizen gepropt bieden onderdak aan de mensen die er het slechste aan toe zijn. Zieken, de zwakste wonen hier. Als het regent stroomt het water door de huiskamer. Het dak van palmboombladeren is vaak lek en moet om het jaar worden evrnieuwd. Vaak is de huiskamer ook slaapkamer en in zo'n donkere hol van twee bij drie meter wonen de lieve mensen , slapen ze, koken ze en leven ze. Als het regent kunnen ze niet slapen, vanwege de stroom water door de huiskamer. Aangeslagen van wat ik gezien heb kwamen we trug op het centrum. Daar was de stemming als andere dagen en dezen de kinderen het doffe gevoel enigszins vervagen. We kregen lekker eten van PAul en gaf ons wat steun. Die middag was ontzeetend leuk. Ton en in gingen met de social worker mee om een vergadering bij te wonen van 20 moslimvrouwen. Het ging over microcredit unions. Het blijkt een succesvolle formule waar mannen en vrouwen in de comminity achter staan. Ze erkopen specerijen en maken bescheiden winsten. deel van die winst wordt gespaard op de bank, een ander deel gaat naar schoolkosten voor de kinderen. De moslemvrouwen hadden de grootste lol. Giebelend met hun hoofddoeken op zaten ze om ons heen in een kleine ruimte. Het bleek geen reguliere vergadering te worden, uit respect zeiden ze, maar een ontmoeting tussen twee westerse mannen en 20 moslemvrouwen. Ergens in een donkere kamer midden in de moslemwijk. Daar zaten we dan tegenover al die giebelende vrouwen. Hoeveel kinderen we hadden? Ik 4 tot Ton 2. Daar moesten ze hard om lachen. "Jij maar 2 en hij 4 kinderen".haha De grootste lol. De pepermuntdropjes die ik uitdeelde vielen goed, niet alleen bij de kinderen maar ook wilde alle vrouwen graag eentje proeven. Ze hadden een voorzitster en een secretaresse. Heel officieel allemaal en de formule werkte goed. We kregen heerlijke thee aangeboden met een koekje en zoutjes. Zij kregen de thee in een bekertje, wij in een glas! Regelmatig komen ze bij elkaar in een soort bijeenkomst en wordt er genotuleerd. 5 kasboeken en 3 bankboeken lieten de social worker ons zien. WE kregen het helemaal uitgelegd in indiaas Engels. Dit zal ik niet vaak nog meemaken verwacht ik. We liepen lachend naar buiten. Wat hadden we nu toch weer meegemaakt? Gegroet, Frank

Honden!!!!

We hebben eindelijk een paar honden gevonden die we kunnen aaien na al die tijd dat je die honden en katten ziet die je niet mag aaien maar wel wil is het wel leuk om er dan ook een paar te hebben om te aaien dus toen hebben ik en Rowena een paar namen bedacht voor de honden ze heten nu Curry, Sambal en Ketchup dit was allemaal na aanleiding van dat de hond Curry naar Curry rook uit zijn mond :P:P mja ik wil ook graag wel weten wie anoniem is bij het stukje van mijn dagboek want ik wel weten wie ik moet doorgeven of ik kan schrijven of niet :P:P anders is het ook zo raar :P:P maar ik zeg alvast dat het me niet echt lukt een verhaal te schrijven maar mijn dagboek staat vol :P:P groetjes Ricardo

film

Het maken van een film stond vandaag op de planning. Mieke trok deze kar vandaag en dat deed ze knap. Met passie stond ze voor de groep jongeren die zich hadden opgegeven om de film te maken. Groep Rowena en groep Ricardo bespraken het thema met de jongeren en hun leraar. Thema van de film: het leven voor sisp en het leven bij sisp. ik zat bij de groep Rricardo en Mieke. In de "vergaderzaal" werd gesproken over een film. Idere Indase jongeren mocht eenv erhaal houden over het thema. De emoties bij sommigen liepen hoog op. Het geluk wat we lijken te zien is soms verdwenen na twee vragen! Mieke en Ricardo begrepen het goed. samenvattend: voor sisp: - no school - no fincial support - bad frends - no english - not happy -bad future now - lessons at school (education) - financial support to be able to go to school - good friends - english lessons - happy when at sisp - future Dit alles werd enerverend vol inspiratie door Ton, Ricardo en Rowena op de band gezet. De indiase vriende vonden heel erg leuk om te doen! Ricardo en Rowena hebben vervolgens Paul van Gelder geinterviewd. Welke vragen ze hebben gestel weet ik niet. De antwoorden ken ik ook niet. ik ben bienieuwd naar de uiteindelijke film! Daarna is er eten gehaald en hebben we vanaf een bananenblad heerlijk gegeten. Wat?? natuurlijk heerlijke rijst met saus. Het eten is hier niet te versmaden, maar we passen goed op! No ice etc... Vanmiddag zijn we door Henk in Trivandrum rondgeleid. HEt stond op balangrijke punten diep onder water. Het getoeter, de drukte, de herrie, de ogenschijnlijke ongeordende chaos maakte diepe indruk. De dames van het gezelschap hebben zich eens lekker verwend vanmiddag. En nu een dansavond op het hotel. Een show word gegeven met eten. Alles in een kleine grootste hotelkamer, hangt af van het weer. Dat wordt weer wat. Nu snel naar het hotel, het begint te schemeren, de muggen komen weer. Smeren!!!!!!!!!!!!!!!! gegroet Frank

Diary

Er werd als tip voor mij gezegd dat ik misschien maar een stukje van mijn dagboek hier neer moet zetten ik schrijf normaal gesproken heel persoonlijk (dus met namen, etc) dus ik heb hier een aangepaste versie maar ik schrijf gewoon engels dat vind ik zelf toch wel fijner... 19th of october Today it all began with me trying to wake up i did but i fell back asleep again so someone woke me up so that i could join the breakfast than it was time to go to the SISP school we came there and really every student that gets lessons there was outside it was a really beautifull picture for most off us it was emotional for me it wasn't really emotional but more like i don't know what to say anymore, then we got in the classes seeing what they did there and how the teachers are and we even introduced memory there it was really funny to see that kids around my age where playing that game, then it was time for dinner for the first time eating with my hands that was quiet funny, then towards the "playground" as they called it it was funny, then dinner time at the restaurant at there i was challenged to eat a full bord of salade in 15 minutes well i did i won a beer with it then time for some relaxation and then time for bed tomorrow a new day... Greetings uit India van mij Ricardo en natuurlijk ook van de rest ;)

THANKS!!

Hallo thuisblijvers, Wat een ontzettend lieve en leuke reacties heb ik van jullie gekregen. Ik heb het hier helemaal naar m'n zin... Miriam, zie ook het bericht hieronder daar ben ik ook een aantal keren op de foto te vinden... Ik ben tussen deze mensen nog duidelijker te herkennen, miss bleekscheet. Ralph, Miriam, Werner, Sjakkie, Sjannie en Ise ik wens jullie alvast een fijne vakantie!!!! Fam. Keijzers, ik ben hard aan het werk en ik vind het SUPER (in ons mam haar woorden ;-)) Dikke Kus, Mieke (hier noemen ze mij Mika... grappig dat ik naar een leuke artiest genoemd wordt)

De echte kennismaking met SISP te Vizhinjam

Hallo allemaal,

Vandaag was de ECHTE kennismaking met SISP te Vizhinjam. We werden erg hart verwarmend onthaald. Sommige kinderen hadden hun beste kleren aan, we werden bestrooid met bloemblaadjes en we kregen een mooie krans van bloemen om onze nek. Het was echt geweldig en voor mij persoonlijk erg ontroerend. We hebben de dag meegelopen met de kinderen. We hebben diverse lessen bijgewoond, zoals Engels en dans. Ook is een deel mee naar 'the playground' gegaan om daar met de kinderen te gaan spelen. Daar hebben we diverse kleine spellen gedaan zoals touwtrekken, springtouwen (hier waren ze nog niet bekend mee) kletsen met de docenten en kinderen, etc. Op de foto zie je Lilia een van de jongens het oerhollandse liedje 'papegaaitje leef je nog' spelen. Voor je het weet begrijpen de kinderen het en spelen het vervolgens met elkaar. Rowena heeft naast het spelen ook heerlijk geknuffeld met de kinderen en een gat in de weg (het opschootspelletje) gedaan. De kinderen kwamen niet meer bij van het lachen (again, again, again.... iedereen wilde.) Ricardo heeft de kinderen het flessenspel geleerd, flessen met water vullen en met de voetbal bij elkaar omschoppen, het was echter 1 tegen 10, eerlijk is anders ;-) Ton en Frank hebben de kinderen Hollandse dansles gegeven namelijk jumpen. De jongeren/kinderen gingen uit hun dak! Ook hebben Ton en Frank samen met de architect en anderen de nieuwe school in aanbouw bezocht. Vanavond gaan we uiteten met Henk, evenals gisteren. Gisteren was ook Paul (de SISP man, oftewel 'Boss' voor de kinderen) mee, hij is er vandaag niet bij. Paul heeft ons wat tips gegeven en vragen beantwoord m.b.t. vandaag namelijk het bezoeken van SISP te Vizhinjam. Het is hier nu 6:23 uur en het is al pikkedonker. De groepssfeer is duidelijk aanwezig, het is gezellig en we passen ons aan elkaar aan.

Aan jullie een fijne middag. Tot blog ;-)

Groetjes, Mieke namens alle India-gangers

link foto weblog

Helaas verloop het plaatsen van foto's anders dan gepland... Wil je de foto's van dag een en een deeltje van dag twee zien, klik dan op deze link. http://picasaweb.google.com/miekekeijzers/17En18Oktober2007VanAmsterdamViaLondonEnDohaNaarTrivandrum Groeten uit India

Goed aangekomen

We zijn na een voorspoedige reis aangekomen. Het laatste stuk van Doha naar Trivandrum was wel het zwaarst vanwege het feit dat we nauwelijks konden slapen. Bij Trivandrum moesten we een half uur in het luchtruim blijven omdat de regen te hevig was om te landen. Uiteindelijk toch goed op de grond gekomen. Onze Henk Erkamp stond ons op te wachten en we kregen op zijn Indisch een bloemenkrans van hem omgehangen. We kwamen direct al ogen te kort van hetgeen we zagen. Het verkeer is een heksenketel en het toetert er behoorlijk op los. De huisjes van het hotel zijn prachtig. We hebben even een wandeling naar het strand gemaakt om de dagelijkse visvangst te zien binnenhalen. Een heel schouwspel. Vanavond eten met elkaar en komt Paul van Gelder ook. We praten dan ons programma verder door voor de komende dagen. We zijn al uitvoerig welkom geheten. Mieke is het bezig de foto pagina aan te maken. Tot een volgende bericht. Groetjes van ons allemaal, Ton

Daar gaat ie...

Het uitzwaaicomité wordt verwacht in vertrekhal 1 balie rij 8. Daar schijnt een aantal Oosterpoorters te vertrekken!

De reis kan beginnen!

De laatste spullen ingepakt. Afgelopen dagen zijn er veel reacties binnen gekomen van mensen die ons een goede reis toewensen. Het moet er nu maar van komen. 't Is wel een heel eind, zo te zien!

Tot morgen bij de roltrap op het station.

Ton

groen gras

Groen gras, Het weekeinde voor vertrek doorgebracht op de Hollandse voetbalvelden. Zo kom je jaren amper op een voetbalveld, zo sta je 2 dagen in het weekeinde op het gras . Niet om te voetballen, maar om aan te moedigen. Kom op!!! Zaterdagochtend de F7 van de Zwaluw aangemoedigd. Ze werden kampioen in hun klasse. Klasse van die gasten: alles gewonnen. Na afloop: welverdiende frietjes met mayo in de kantine van de club (verenigingsbeleid). De zondag zijn we een keer naar FC gassel 1 gaan kijken, helaas de wedstrijd verloren. Ik was een toerist. Vandaag nog even op cursus in Rotterdam geweest. In een lange rij auto’s heen, in een nog langere rij auto’s terug. Tergend langzaam reed ik langs de koeien naast de molens in het groene hart met India in mijn achterhoofd. De Hollandse kroket die in de pauze werd geserveerd smaakte goed. Om in de stemming te komen heeft Elly nog Indias gekookt. De kinderen vonden het verschrikkelijk vies eten. Nee, dat was absoluut geen traktatie voor die gasten. Het eten viel mij goed, het was lekker. Ik heb geen diarree eraan overgehouden! Hopelijk heb ik de 22 euro’s aan stopmiddelen helemaal voor niets uitgegeven. Morgen nog een daggie werken op de kamperfoeliestraat. En dan? En dan die rugzak inpakken. Een rugzak die lang in de kast op zolder heeft gelegen. Een rugzak met herinneringen aan een andere tijd. Vanavond en morgenavond nog lekker even gordijnen dicht en haard aan. Het gras was groen de laatste dagen. Groet, Frank

Vlucht BMI

Voor de achterblijvers die teletekst volgen voor de vertrekkende en terugkerende vlucht is het handig om te weten dat de vlucht van Schiphol naar Londen niet met Qatar gevlogen wordt, maar met een vlucht van Britisch Midland.

Op de heenreis betekent dat de vlucht QR 5214 in feite BD 104 is. En bij terugkomst is vlucht QR5219 in werkelijkheid BD 115.

Een webalbum voor Oosterpoort @ India

Hallo allemaal, Ik heb zojuist een webalbum aangemaakt. Dit is een site/webpage waarop foto's van onze ervaringen op geplaatst worden tijdens het verblijf in India. Deze site probeer ik dagelijks/om de dag bij te werken. Op deze manier kan iedereen onze ervaringen volgen. Ben je benieuwd klik dan op de volgende link: http://picasaweb.google.com/OosterpoortgoesIndia/ Veel plezier met het bekijken van de foto's op het webalbum! Groetjes Mieke

Nog 4 dagen...

Hallo lezers, Dinsdag hebben we met het reisgezelschap onder het genot van een hapje het laatste overleg in Nederland gepleegd. Ik vond het heel gezellig en erg positief. Er werd meerdere malen gezegd 'wat zullen we volgende week op ons bord hebben liggen'. Daar ben ik erg nieuwsgierig naar. Ik heb van Ralph (mijn vriend) de opdracht gekregen veel kruiden mee terug te nemen. Gelukkig ben ik op dit moment nog te druk met het aanschaffen van spullen naar India maar ik zal zeker een heel aantal kruiden mee terug nemen. De backpack staat klaar maar is nog leeg, ik ga deze maandag tot de nok toe vullen. Ik heb er nu al zin in! Nog 4 dagen en dan zijn we op weg naar India. Ik zou bijna zeggen eindelijk maar nu ik terug kijk is de tijd voorbij gevlogen. Ik heb er ongeloofelijk veel zin in! Ik ben benieuwd hoe alles eruit ziet, hoe het is om mee te gaan in de cultuur en naar de ervaringen die we op gaan doen. Ik hoop vooral veel te leren van de lokale bevolking en van mezelf. India: here we come! Groetjes, Mieke

Netwerken

Hoi hoi ik ben het Ricardo ik weet dat ik weinig achter laat maar bij deze een stukje tekst van mij. Ik heb namelijk al vast deze blog in mijn netwerk los gelaten dus het kan zijn dat er wat gereageerd gaat worden ik weet niet of jullie dat ook al gedaan hebben mar ja ik wou ff doorgeven dat ik alvast de blog los gelaten heb op mijn netwerk. MVG, Ricardo Member Youth counsil PS: om het een beetje leuk te houden maak ik er maar een echt brief van :P

Laatste overleg

In Plexat de laatste voorbereidingen met elkaar doorgesproken. Het reisinfoboekje aan iedereen uitgedeeld; ook voor de achterblijvers. Laatste afspraken gemaakt. Henk heeft vanuit India doorgebeld dat hij de directeur van het hotel heeft gevonden en dat de kamers zijn geresveerd. De laatste dagen zijn er erg veel grappen over vliegtuigen te horen.

Aftellen begonnen

Afgelopen vrijdag was ik op een studiedag van de ontwikkelingsorganisatie IMPULIS die onze bijdragen verdubbelt. Een erge goede voorbereiding op de reis, omdat het ging over onderwijsprogramma's in ontwikkelingslanden. Het merendeel van de 60 deelnemers ging voor kwaliteitsverbetering. Toch is steeds de boodschap aansluiten bij de locale situatie.

Afgelopen week is er veel geld gestort n.a.v. de Hart van Brabantloop. Wat een succes dat zoveel jongeren samen met medewerkers zo'n prestatie neerzetten. Om trots op te zijn. Intussen zijn de jongere kinderen druk met hun sponsoractie. Het memoryspel van de Boddaerts en de Sterretjes is klaar om mee te nemen naar Vizhinjam. Nog een aantal zaken regelen. Hoe moet dat met die foto's vanuit India naar de webmaster? Ik zal de webmaster eens raadplegen. Toch blijft maar door mijn hoofd gaan, dat 2008 het internationale jaar van de VN wordt voor sanitatie ofwel sanitaire voorzieningen. 40% van de wereldbevolking heeft geen toegang tot sanitaire voorziening (water en toiletten). Wil ik het toch met de SISP leiding over spreken.

Dinsdag de laatste voorbereidingsbijeenkomst van het reisgezelschap. En dan op naar 17 oktober!

Ton

gelukkig

Het is geregeld met de leerlingenraad! volgendeweek dinsdag ben ik uitgenodigd om hun vergadering bij te wonen en dan gaan we regelen hoe we het precies gaan aanpakken. ik zal mijn uiterste best doen om het onderste uit de kan te krijgen. k hou jullie op de hoogte... groetjes rowena

De spanning

Beste mensen,

sorry dat ik zo weinig met jullie deel maar ik heb het helaas veel te druk.

Ik ben druk bezig met de sponsoractie bij mijn school. Alleen het wil niet echt opschieten. Ze moeten het overleggen met de jongerenraad dat zou vorigeweek dinsdag zijn gebeurd maar dat ging op het laatste moment niet door want de directeur had een dubbele agenda.

Nou moet het dus morgen gebeuren(dinsdag). ...............MAAR....... er is wel een lichtpunte want de begeleider van de jongerenraad heeft tegen mij gezegd: JE KAN ER VAN UITGAAN DAT HET GOED KOMT.

Dus we hopen maar op het goede:P.

En met de Emmaus Haren komt het allemaal vanzelf want ik moet wachten tot ze een projecten vergadering hebben en meteen bij de eerste vergadering zal er over gesproken worden.

Met andere woorden ik doe mijn best en nu is het afwachten wat ik terug krijg als antwoord.

Groetjes rowena (K)

Gandhi

We moeten zelf de verandering zijn die we willen zien. M. Gandhi

Kinderen van Boddaert en Sterretjes helpen mee!

Afgelopen week is bij de kinderen van Boddaert Uden en Oss het kinderrechtenproject 2007 gepresenteerd. De reacties waren erg enthousiast. Samen zijn er foto's gemaakt van het dagelijkse leven in de Boddaertcentra. Met deze foto's wordt een memory spel gemaakt dat mee gaat naar SISP in India en daar gespeeld zal gaan worden. De kinderen wilden allemaal meedoen met de actie varkentje wassen. Tot eind oktober hebben ze tijd om geld te verdienen met de actie voor SISP. Misschien komen alle kinderen dit jaar wel boven de € 500,00 van vorig jaar. Op 24 en 25 september zal de presentatie bij Boddaert Cuijk en de Sterretjes plaats vinden. In de week van 20 november, internationale dag van de kinderrechten wordt het project afgesloten. Mieke en Ton komen dan met een memory spel gemaakt met foto's van het leven van de SISP kinderen terug bij Boddaert en Sterretjes.

een

Een Al enkele weken kom ik het witte armbandje in huis tegen. De kinderen hebben hem om gehad, mee naar school genomen, er om gevochten en als elastiekje weggeschoten. Wie hem het verst weg kan schieten. Nu lag het op de kamer onze oudste zoon. Het was niet nieuw meer en er werd nog nauwelijks mee gespeeld. Ik zag hem liggen en ik heb het maar om gedaan om hem voorlopig om te houden, ondanks dat ik al dat gedoe met die armbandjes eigenlijk maar niks vind. In de trein heb ik bijbehorende informatie nog eens aandachtig doorgenomen. Al die namen van bekende Nederlanders zeggen mij helemaal niets, ik ken die mensen niet, ja, alleen in hun rol op tv. En de gedane belofte van de regeringsleiders. Ik geloof er geen bal van dat regeringsleiders zich hier aan gaan houden. In de politiek maakt belofte niet altijd schuld. Wel geloof ik in particulier initiatief en op deze wijze, op kleine schaal, een bijdrage te leveren. Vanuit het niets, iets voor mekaar krijgen met milleniumdoelstellingen als drijfveer. Van mens tot mens. Een handreiking. Dat mes snijdt aan twee kanten. En als de nieuwbakken regeringsleiders meedoen is dat mooi meegenomen. Moet ik het witte armbandje nu links of rechts dragen? Of maakt het niets uit? Frank

Ook de tweede PRIK

Gister (donderdag 13 september) heb ik ook in iedere arm weer een prik gekregen: links DTP, rechts TWINRIX. Beetje spierpijn, maar verder nergens last van. Ik heb geen aktiefoto, maar dit lijkt me ook voldoende bewijs voor inmiddels een dubbele dosis inentingen.......

Als voorbereiding op onze reis krijg ik her en der ook mooie boeken vandaan met verhalen, sagen, mythen, gewoontes en gebruiken zoals we die in India tegen kunnen komen.

Maar voor mij nu eerst nog de concentratie op de Hart van Brabantloop op 29 september.

Morgen trainen we weer in Vught om 10.00 uur, mooi rondje om de IJzeren Man lopen.

Groetjes, Lilia

Klaar voor de prik en reis...

Ik ben medisch helemaal voorbereid op het werkbezoek aan India. Ik ben voor de tweede keer geprikt. Je zult het niet geloven maar ik moest hoesten.. Het lijkt wel alsof ik enorm geschrokken ben.. Dat is dus niet zo :-)

Het is nog maar 32 nachtjes. Ik heb er geweldig veel zin in maar ik vind het ook erg spannend! Ik ben zo benieuwd naar het SISP project ter plaatse!

Groetjes,

Mieke

EEN - jij maakt het verschil!!!

EEN – jij maakt het verschil Samen met tientallen BN’ers zoals Bløf en Fatima Moreira de Melo vraagt EEN om jouw stem. Door op www.EEN.nl je stem te geven roep je regeringsleiders op een einde aan armoede te maken. In 2000 beloofden alle wereldleiders tijdens een VN-top armoede en ongelijkheid de wereld uit te helpen. Deze belofte is verwoord in 8 millenniumdoelen. Een prachtige en unieke belofte, die in 2015 gehaald moet zijn. De stemmen van EEN worden gebruikt om regeringsleiders aan deze belofte te houden. Wereldwijd werkt EEN samen met campagnes in 122 landen, waaronder ONE met Bono in de Verenigde Staten. In Nederland zijn al meer dan 50 organisaties EEN.

Uit dagboek voorzitter SISP Nederland

Vanochtend eerst op de SISP website gekeken. Een nieuwe fotoreportage op de site met de titel "de werf lijkt wel verlaten". De webmaster vraagt zich af wat dit betekent en vermoedt dat het geld op is?

Eergisteren bericht van Paul van Gelder ontvangen dat de eerste bijdrage van SISP Nederland van € 20.000,00 is ontvangen. De computer had er door stroomstoring weer een tijdje uitgelegen. Toch is dit bedrag niet genoeg. Daarom gaan we gestaag verder.

Eerst de donateurs die deze week gestort hebben een bedankmailtje sturen. Intussen komt er een mailtje binnen van de Hart van Brabantloop of we op 29 september zelf een standje mee kunnen brengen. Gisteren een brief gepost om een heel bekende plaatsgenoot te vragen zitting te nemen in het comité van aanbeveling. Nu maar hopen dat hij het doet. Ook overleg gehad met de medewerkers van de Boddaertcentra en Sterretjesproject van Oosterpoort over de sponsoractie "varkentje wassen", die eind september gaat beginnen. Intussen bericht ontvangen van Collegio dat jongeren tijdens de landelijke dag met een stand voor SISP mogen staan om de armbandjes, die nu in India van de cocosnootschillen worden gemaakt, aan de vrouw te brengen. Zelf houd ik zondag een praatje tijdens het feest dat mijn oudste zus geeft. Zij had bedacht om aan haar gasten als cadeau alleen een financiële bijdrage te vragen voor SISP. Zo dadelijk maar eens voorbereiden en daarna verder werken aan het reisboekje met alle gegevens voor het reisgezelschap dat 17 oktober naar India vertrekt. Het is nog maar kort dag!

Ton

Een cultuurshock in Den Haag

Hallo iedereen,

We zijn weer een stapje dichterbij!!

We, Lilia en Mieke, zijn gisteren helemaal naar Den Haag gereisd. In Den Haag is de ambassade van India gelegen. We hebben voor alle reizigers een visum aangevraagd. Bij de ambassade van India hebben we 's ochtend de paspoorten, foto's en het visaformulier afgegeven. 's Middags tussen 15 en 16 konden we ze ophalen. Onderweg zijn we ook nog langs Thailand gelopen (deze ambassade lag naast die van India) Je ziet het, we zijn nu al wereldreizigers. Echt ervaren zijn we nog niet, de trams, bussen in Den Haag waren ook al erg spannend ;-) Halverwege de dag zeiden we dan ook tegen elkaar 'ze zouden ons hier eens moeten zien, stelletje toeristen'. Hoe zal dat in India gaan.... :-P

We hebben ons tijdens het wachten prima vermaakt! Wachten kan lang duren. Maar onder het genot van een stuk reuze gebak en omringd door leuke winkels en gezellig gezelschap viel dat reuze mee!

Nog 46 dagen.... en dan begint het geweldige avontuur!

Groetjes,

Lilia en Mieke

De moeite waard!

“Is dit geld voor een nieuwe fiets voor die kinderen?” vraagt een blonde Hollandse jongen van om en nabij 8 jaar aan me toen hij de sleutelhanger gemaakt van cocosnoot had gekocht. Een goede vraag! De directeur van de school nam die dag afscheid “hij had alles al”, zoals hij bij de kennismaking vertelde. Hij wilde die dag geen bloemen noch geld . Hij wilde meer dan dat! Dat kreeg hij. Zijn school liep uit voor India, voor stichting SISPnederland. Gevulde blikken passeerde onze tafel. Mijn collega schreeuwde over de arme Indiase kindertjes alsof hij op de markt stond. Ik was verbaasd, zo kende ik hem helemaal niet. Ik besloot om maar even weg te gaan om foto’s te gaan nemen van de festiviteiten. De plaatselijke bakker had met de kinderen lekkere appelflappen gebakken voor het goede doel. Deze waren zo op! de groenteboer bracht wat frisse appeltjes voor de verkoop, kinderen en docenten waren als Indiër verkleed, waren aan het jumpen, sjoelen, balwerpen en veel meer. Een uurtje later stond ik net als mijn collega hardop mijn betoog te houden over het waarom. Tevreden liep de directeur rond. Dit was meer dan hij ooit in geld en bloemen kon krijgen. Zijn hart was gevuld, net als dat van die blonde Hollandse knul van de fiets. Het antwoord op zijn vraag was niet eenvoudig: hoe leg je een kind van acht uit dat deze opbrengst om zoiets basaals als in leven blijven gaat, over het niet meer te hoeven bedelen, en naar school kunnen gaat, over eten, gezondheid, over microkredieten, over empowerment, over verloren generaties etc. Dat liet ik maar voor wat het is. Nu gaan we zelf naar India. Gemengde gevoelens, soms. Wat gaan we daar zien? Bittere armoe in het dorp met om de hoek rijke toeristen in dure hotels.De Wereld op zijn kop! Ik verheug me op de reis met de groep! Ik weet niet of ik het altijd leuk ga vinden wat ik daar allemaal ga zien en ga voelen. Ik slaap namelijk ook in zo’n hotel. Wel weet ik dat het de moeite waard is. Het is de moeite waard te sjoelen, te jumpen, te rennen en onze longen uit ons lijf te schreeuwen voor de zaak. Dat gaan we zien! Daarom! Daarom.. Laten we eerst maar eens even lekker samen rennen. Wil iemand ons nog sponsoren? Frank

Ik zal me even voorstellen

heey ik ben rowena, een van de mensen die naar india gaat. ik vind het kei spannend maar ook wat apart want ik heb een best groot mondje en in india hebben vrouwen weinig te zeggen. je eerste woordje wat ik ken is janee(olifant). bij de hart van brabant loop ga ik mee fietsen.

Het reisgezelschap bijeen

Zondag 26 augustus was het zover. De deelnemers van het jongerenplatform zaten al te wachten tot de andere medewerkers zouden arriveren. Om elf uur begonnen we ons gesprek over veiligheid op een dergelijke reis naar India. Na hierover afspraken te hebben gemaakt, hebben we ons gebogen over een intensief reisprogramma. Enkele dagen voor het weekend had Paul van Gelder de meningen van het SISP team in India doorgemaild. De voorbereiding kreeg destemeer handen en voeten toen Henk ons onder de lunch filmopnames van Trivandrum en de omgeving van Vizhinjam toonde. Samen met familieleden van diverse deelnemers was het een goede bijeenkomst, waarbij vooral de jongeren meer kansen kregen om een beeld van de reis te vormen. Natuurlijk werd de voorbereidingsbijeenkomst afgesloten met een groepsfoto en die plaatsen we ook maar meteen op deze weblog. De weblog willen we met name gebruiken om ons eigen netwerk en alle belangstellenden van Oosterpoort gedurende de voorbereidingen en de reis te informeren.

Ton Groenendijk

Sportieve bijdrage!

(L)Open (met) je Hart Wereldwijd!

Dit is de slogan op de t-shirts die we dragen tijdens deelname aan de Hart van Brabantloop op 29 september 2007. Om goed voorbereid en fit alle 15 etappes van deze estafetteloop te kunnen hardlopen wordt er natuurlijk getraind. Onder deskundige leiding van onze trainer Foppe (derde van rechts voorste rij) worden we steeds beter!

Op http://www.oosterpoort.presteert.nl/ kan je alle informatie vinden over dit sportieve initiatief om geld voor SISP in India bij elkaar te krijgen. Er zijn steeds meer mensen en bedrijven die ons sponsoren en dan hebben de lopers hun individuele sponsorlijsten natuurlijk nog! Het gaat goed, wij gaan er helemaal voor!

Volgende keer een paar aktiefoto's hoop ik!

Sportieve groetjes!

Lilia

Kamelenrace

Hallo allemaal, Ik heb gisteren een mini-voetbal gewonnen met de kamelenrace op de kermis van Oss. Mochten we tijd over hebben tijdens het werkbezoek dan lijkt het me gezellig om een potje te voetballen met de Indische jongeren en kinderen! Is ie niet prachtig ;-)

Tot zondag, we gaan er een gezellige middag van maken!

Groetjes, Mieke

Frank is in!

Hallo allemaal, dit is hartstikke gaaf! Prima werk!. Dream on! groetjes allemaal en tot zondag. Frank

Kan toch niet waar zijn...

Tjonge, Ricardo, dat kan toch niet waar zijn... dat wanneer je een beetje gerammel hoort, dat je dan het vliegtuig verlaat en weer bij jullie pap en mam in Uden bent. Je moet gewoon blijven zitten tot het vliegtuig landt in Thiruvananthapuram, het zuidelijkste vliegveld van India. We moeten op het aankomend voorbereidingsweekend er eens aandacht aan besteden. Ton

Klaar voor de start....?

De reis geboekt, de tickets tastbaar in handen, de inentingsprogramma's in uitvoering, de paspoorten aangeschaft en de visa die 4 september voor iedereen gehaald worden. Een degelijke voorbereiding is in volle gang, dat is zo mijn indruk van dit moment. Zondag 26 augustus komen we in Biezenmortel bij elkaar en zal Henk als ervaren India-ganger ons nog een beetje meer proberen voor te bereiden op ons bezoek aan SISP. Ik heb er zin in! Groetjes, Lilia

GGD (goed geprikte donderdag)

16-08-2007. Tijd voor prikken. Ton kreeg kinderprikken. Dus wij deelden mee in de vreugde. De prikken hebben we genomen voor onze reis naar India. Frank Assmann.............................Rowena Heesbeen Ton Groenendijk.............................Ricardo Schel