De moeite waard!

“Is dit geld voor een nieuwe fiets voor die kinderen?” vraagt een blonde Hollandse jongen van om en nabij 8 jaar aan me toen hij de sleutelhanger gemaakt van cocosnoot had gekocht. Een goede vraag! De directeur van de school nam die dag afscheid “hij had alles al”, zoals hij bij de kennismaking vertelde. Hij wilde die dag geen bloemen noch geld . Hij wilde meer dan dat! Dat kreeg hij. Zijn school liep uit voor India, voor stichting SISPnederland. Gevulde blikken passeerde onze tafel. Mijn collega schreeuwde over de arme Indiase kindertjes alsof hij op de markt stond. Ik was verbaasd, zo kende ik hem helemaal niet. Ik besloot om maar even weg te gaan om foto’s te gaan nemen van de festiviteiten. De plaatselijke bakker had met de kinderen lekkere appelflappen gebakken voor het goede doel. Deze waren zo op! de groenteboer bracht wat frisse appeltjes voor de verkoop, kinderen en docenten waren als Indiër verkleed, waren aan het jumpen, sjoelen, balwerpen en veel meer. Een uurtje later stond ik net als mijn collega hardop mijn betoog te houden over het waarom. Tevreden liep de directeur rond. Dit was meer dan hij ooit in geld en bloemen kon krijgen. Zijn hart was gevuld, net als dat van die blonde Hollandse knul van de fiets. Het antwoord op zijn vraag was niet eenvoudig: hoe leg je een kind van acht uit dat deze opbrengst om zoiets basaals als in leven blijven gaat, over het niet meer te hoeven bedelen, en naar school kunnen gaat, over eten, gezondheid, over microkredieten, over empowerment, over verloren generaties etc. Dat liet ik maar voor wat het is. Nu gaan we zelf naar India. Gemengde gevoelens, soms. Wat gaan we daar zien? Bittere armoe in het dorp met om de hoek rijke toeristen in dure hotels.De Wereld op zijn kop! Ik verheug me op de reis met de groep! Ik weet niet of ik het altijd leuk ga vinden wat ik daar allemaal ga zien en ga voelen. Ik slaap namelijk ook in zo’n hotel. Wel weet ik dat het de moeite waard is. Het is de moeite waard te sjoelen, te jumpen, te rennen en onze longen uit ons lijf te schreeuwen voor de zaak. Dat gaan we zien! Daarom! Daarom.. Laten we eerst maar eens even lekker samen rennen. Wil iemand ons nog sponsoren? Frank