Wisselende dag

We hebben vandaag heel wat te verwerken gekregen. In groepjes van 2 zijn we met de social workers de krottenwijk/dorp ingegaan en kregen wat mensen in grote nood te zien. GROTE NOOD lees maar, want het zijn verdomd schrijnende situaties hier in het zuiden van dit grote land. krotjes van palmbladeren tussen de huizen gepropt bieden onderdak aan de mensen die er het slechste aan toe zijn. Zieken, de zwakste wonen hier. Als het regent stroomt het water door de huiskamer. Het dak van palmboombladeren is vaak lek en moet om het jaar worden evrnieuwd. Vaak is de huiskamer ook slaapkamer en in zo'n donkere hol van twee bij drie meter wonen de lieve mensen , slapen ze, koken ze en leven ze. Als het regent kunnen ze niet slapen, vanwege de stroom water door de huiskamer. Aangeslagen van wat ik gezien heb kwamen we trug op het centrum. Daar was de stemming als andere dagen en dezen de kinderen het doffe gevoel enigszins vervagen. We kregen lekker eten van PAul en gaf ons wat steun. Die middag was ontzeetend leuk. Ton en in gingen met de social worker mee om een vergadering bij te wonen van 20 moslimvrouwen. Het ging over microcredit unions. Het blijkt een succesvolle formule waar mannen en vrouwen in de comminity achter staan. Ze erkopen specerijen en maken bescheiden winsten. deel van die winst wordt gespaard op de bank, een ander deel gaat naar schoolkosten voor de kinderen. De moslemvrouwen hadden de grootste lol. Giebelend met hun hoofddoeken op zaten ze om ons heen in een kleine ruimte. Het bleek geen reguliere vergadering te worden, uit respect zeiden ze, maar een ontmoeting tussen twee westerse mannen en 20 moslemvrouwen. Ergens in een donkere kamer midden in de moslemwijk. Daar zaten we dan tegenover al die giebelende vrouwen. Hoeveel kinderen we hadden? Ik 4 tot Ton 2. Daar moesten ze hard om lachen. "Jij maar 2 en hij 4 kinderen".haha De grootste lol. De pepermuntdropjes die ik uitdeelde vielen goed, niet alleen bij de kinderen maar ook wilde alle vrouwen graag eentje proeven. Ze hadden een voorzitster en een secretaresse. Heel officieel allemaal en de formule werkte goed. We kregen heerlijke thee aangeboden met een koekje en zoutjes. Zij kregen de thee in een bekertje, wij in een glas! Regelmatig komen ze bij elkaar in een soort bijeenkomst en wordt er genotuleerd. 5 kasboeken en 3 bankboeken lieten de social worker ons zien. WE kregen het helemaal uitgelegd in indiaas Engels. Dit zal ik niet vaak nog meemaken verwacht ik. We liepen lachend naar buiten. Wat hadden we nu toch weer meegemaakt? Gegroet, Frank